Zostaw nam swojego @ a będziemy Cię na bieżąco informować o nowych artykułach oraz ciekawych wydarzeniach ze Świata Coachingu.


Definicja

Coaching czerpie z wielu źródeł i dziedzin. Obecne specjalizowanie się coachów w różnych typach coachingu (np. busiensss coaching, art coaching, yoga coaching) i stosowanie tej metody w wielu obszarach prywatnych i zawodowych (np. coaching w edukacji, coaching kariery) powoduje, że ta lista źródeł ciągle się poszerza.


Ze względu na coraz większą popularność coachingu naukowcy w licznych opracowaniach szukają różnych podstaw i pierwszych oznak pracy rozwojowej podobnej do metody stosowanej obecnie pod nazwą coaching.

Z takich rozważań powstały sugestie, że najwcześniejsze źródła coachingu sięgają czasów antycznych. Fundamentem idei coaching wydaje się mentoring. Według Homera, zanim Odyseusz  wyprawił się na wojnę trojańską, poprosił swojego przyjaciela Mentora o opiekę nad swoim synem, Telemachem. Pod nieobecność Odyseusza – i pod przychylnym okiem bogini Ateny – Mentor pełnił funkcję nauczyciela i był jego przyjacielem, częściowo zastępującym mu ojca.
Coaching ma także swoje źródła w  Starożytności. Stosowano tam metodę pracy skupiającą się na poszerzeniu perspektywy myślowej za pomocą komunikacji. Stąd wzięło się pojęcie metoda sokratyczna - metoda nauczania polegająca na zadawaniu odpowiednio dobranych pytań pobudzających ucznia do samodzielnego myślenia i formułowania wniosków. Platon w dialogu zadawał dużo pytań, formułował wnioski, dzięki temu weryfikował negatywne, wadliwe nastawienia w myśleniu swoich uczniów. Główną korzyścią było lepsze zrozumienie danej kwestii, co w konsekwencji przekładało się na efektywniejsze działanie.

Ważne wydarzenia i daty
W 1936 roku Dale Carnegie opublikował referat „How to Win Friends and Influence People”. Zaproponował w nim metodę pracy, opartą na idei zadawania pytań, a zakazującą bezpośredniego wydawania poleceń, zadań.

Kolejną ważna datą jest rok 1951, w którym ukazała się książka pt. „Client-Centered TherapyCarla Rogersa. Autor pisze o koncepcji tendencji do aktualizacji, która służy maksymalnemu wykorzystaniu potencjału człowieka. Można w niej doszukiwać się podwalin coachingu. Główną dewizą jest rozwijanie i doskonalenie umiejętności poprzez eliminację przeszkód i osiąganie celów. C. Rogers w tej samej książce opisuje terapię, w której terapeuta w rozmowie z klientem nieustanne parafrazuje jego słowa w celu sprawdzenia, czy prawidłowo zrozumiał wypowiedź. Chce skłonić pacjenta do zastanowienia się nad życiem, sformułowania nowych wniosków, weryfikacji własnych sądów.

Dzisiejsze rozumienie słowa coaching pojawiło się wraz z opublikowaniem w 1974 r. książki „The Inner Game of Tennis” autorstwa Timothy Gallwey'a. Uważał on, że najlepszym sposobem pomocy uczniowi w osiągnięciu określonego celu jest zadawanie pytań, które miałyby go skłonić do zastanowienia się nad własnymi działaniami i wyciągnięciem wniosków z dotychczasowych doświadczeń. Od tej pory świat biznesu zafascynował się osiągnięciami sportowców, dzięki ich współpracy z coachami. W tych czasach dosyć popularne było zapraszanie coachów sportowych do pracy z managerami.

Bardzo szybko koncepcja Gallwey’a została wykorzystana w świecie biznesu. Pierwszy skorzystał z niej jego uczeń - Sir John Whitmore (były kierowca rajdowy, biznesmen, psycholog sportu, dzisiaj stojący na czele firmy doradczej Performace Consultants). Za sprawą jego książki „Coaching for Performance” coaching zaczął być stosowany w europejskim środowisku sportowców. Opisał w niej w formie podręcznikowej podstawowe założenia i metody pracy coachów.

Popularność coachingu jako metody rozwoju ludzi zarówno w życiu indywidualnym, jak i zawodowym przyniosło powstanie w 1992 r. Coach University (Coach U). Organizacja została założona przez  księgowego i analityka finansowego – Thomasa Leonarda. Swoją przygodę z coachingiem rozpoczął w latach 80’ w San Francisco. Jako doradca finansowy chodził na spotkania z wieloma różnymi ludźmi. Na podstawie obserwacji zdał sobie sprawę, że nie rozmawia on z nimi jedynie o pieniądzach. Często ich dialogi wkraczały w życie prywatne klientów – prowadzili konwersację np. o dzieciach, wakacjach, zakupie nowego auta, zmianie pracy. Wiele osób chciało poznać zdanie Leonarda również na takie tematy. Po pewnym czasie Leonard stwierdził, że warto połączyć te dwa obszary rozmów podczas spotkań z klientami, ponieważ dzięki temu osiąga się dużo efektywniejsze cele. Coach U jest to organizacja, która świadczy usługi szkoleniowe i coachingowe przede wszystkim przez telefon. Od 1992 r. organizacja wyszkoliła ponad 20.000 coachów z około 50 krajów. Dzięki programom szkoleniowym Coach U umiejętności coachingowe zdobyło ponad 100 000 menedżerów i liderów na całym świecie.

Kolejną datą godną uwagi jest rok 1998, w którym Sir John Whitmore, Angus McLeod założyli Coaching Foundation. Głównym celem fundacji jest wspieranie pracy wszystkich osób, które chcą specjalizować się w dziedzinie coachingu.

W 2008 roku została uchwalona Dublińska Deklaracja o Coachingu. Pracowały nad nią największe organizacje coachingowe. Deklaracja jest wynikiem ich dwunastomiesięcznego dialogu oraz Globalnego Konwentu Coachingu. Jedno z jej założeń określa coaching jako zawód, który się dopiero kształtuje, czerpie z wielu dyscyplin, na podstawie których tworzy własną bazę wiedzy i praktyk zawodowych. Te dyscypliny to miedzy innymi teorie uczenia się, rozwój dorosłych, nauki społeczne, nauki o zarządzaniu i przywództwie oraz techniki komunikacji. Coaching w najszerszym znaczeniu tego słowa jest również procesem, czy zbiorem technik najczęściej stosowanych przez różnych ludzi, w wielu środowiskach, często bez posługiwania się terminem coaching.

Redakcja: NG, KK

 

Nasza strona wykorzystuje pliki cookies.